มรสุมใหญ่ในวันที่หมดความอดทน
แม่หมดความอดทนที่จะต้องเห็นคุณตาเครียด คิดมาก เพราะคุณยายบ่นเหนื่อย ต้องทนรับใช้คนอื่น เพื่อที่เค้าจะได้ให้เงินค่าฟอกไตของคุณตา

เค้า คือ น้องสาวคนนึงของคุณตา มีอาชีพ พยาบาล เค้ามีลูก 2 คน ลูกชาย 1 คนอายุ 14-15 ปี ลูกสาว 1 คนอายุ 11-12 ปี เค้าจ่ายค่าฟอกไตให้คุณตาเดือนละ 4000 บาท

แต่คุณตาก็ช่วยเหลือเค้าโดยการดูแลหาอาหารไปให้ลูกเค้ากิน ขี่มอเตอร์ไซค์รับส่งลูกสาวเค้า และที่แม่จำได้ขึ้นใจ คือ ตอนที่แม่ย้ายมาเช่าบ้านอยู่กับคุณตาใหม่ ๆ แม่ยังไม่คลอดฮัต คืนนั้นสองทุ่มกว่าแล้ว คุณตาอาบน้ำเข้านอนแล้ว เค้าโทรมาหาคุณตา ใช้ให้คุณตาซื้อข้าวไปส่งลูกชายเค้าหน่อย เพราะเค้าจะพาลูกสาวไปว่ายน้ำ เพราะเค้าเป็นห่วงกลัวลูกชายเค้าจะลำบากต้องเดินออกมาซื้อข้าวกินเอง แต่เค้าไม่คิดว่าคุณตาไม่ได้แข็งแรง เพราะว่าคนเป็นโรคไตวายเรื้อรังชนิดต้องฟอกเลือดนั้น พร้อมที่จะตายได้ตลอดเวลา แล้วต้องขี่มอเตอร์ไซค์ค่ำ ๆ มืด ๆ นั้น มันมีอันตราย

หลังจากนั้นคุณตาก็เป็นแผลที่เท้า แต่ก็ยังอดทนยืนทำกับข้าวไปส่ง ขี่รถไปรับไปส่งลูกเค้าอยู่ตลอด ส่วนตัวเค้าเองก็แวะมาทำแผลให้คุณตาเป็นบางวัน มาบ้างไม่มาบ้าง จนแผลเริ่มขยายวงกว้างกินพื้นที่ไปครึ่งฝ่าเท้า จะไปรักษาที่โรงพยาบาลศูนย์พระเทพฯ คุณยายก็มาดูแลคุณตา พอคุณยายมา เค้ากับลูกก็มาที่บ้านทุกวัน มากินข้าวมานั่งเล่นนอนเล่น ลูกเค้าก็มาทะเลาะกันตีกันบนที่นอนคุณตา คุณตากับคุณยายไม่ได้พักผ่อน แล้วก็เกิดอาวการเครียด แต่ก็ไม่กล้าพูด เพราะกลัวว่าเค้าจะไม่จ่ายเงินค่ารักษาให้ แม่ก็ได้แต่อดทนเดี๋ยวเปิดเทอมพวกเด็ก ๆ ก็ไม่ได้มาอยู่ทั้งวัน เค้าก็ไม่มาวุ่นวายอีกแล้ว

แต่ที่ไหนได้ เปิดเทอมแล้ว ลูกเค้าก็ยังมาอยู่ที่บ้านอีก เค้าก็ยังมากินข้าว (โทรมาสั่งให้คุณยายทำ ให้เงินไว้ซื้อ แต่อาหารที่ทำให้เค้ากับลูกเค้ากินนั้น คุณตาคุณยายไม่มีสิทธิไปกินร่วมกับเค้า พอมาถึงเค้าก็กินกันหมดเกลี้ยงไม่เหลือเผื่อใครทั้งสิ้น คุณตากับคุณยายก็ทำกับข้าวของตัวเองไว้ต่างหาก) กินเสร็จ คุณยายก็ยังต้องขี่รถไปส่งเด็ก ๆ อีก ทั้ง ๆ ที่ตอนนั้นคุณยายเจ็บตามข้อกระดูก ขี่รถไม่สะดวก ก็ต้องอดทนไปส่ง แล้วคุณยายก็จะมาบ่นซ้ำ ๆ กันทุกครั้งเวลาที่เหนื่อยหรือไม่พอใจ ว่าที่ทนทำอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะคุณตา จนวันนึงคุณยายไปส่งเค้า คุณตาก็พูดว่า "เดี๋ยวก็กลับมาบ่นเหนื่อยแล้วก็โทษว่าเป็นความผิดกูอีก"

แม่ได้ยินแล้วเจ็บแปล๊บ ในใจอยากหางานหรือทำอะไรก็ได้ เพื่อที่จะได้เงิน 4000 มาให้คุณตา จะได้ไม่ต้องขอจากเค้า แม่พยายามค้นหาจากอินเตอร์เน็ตว่ามีใครหรือมูลนิธิไหนที่จะช่วยเหลือคุณตาได้บ้าง ในระหว่างที่แม่ยังไม่ได้งานใหม่นี้ แต่ก็ไม่เจอเลย ด้วยเพราะคุณตาไม่ได้จนแสนจน แม่เองก็ยังมีงานทำ พี่ ๆ น้อง ๆ คุณตาก็มีอีกเยอะ แต่อย่าลืมว่าแต่ละคนก็มีภาระกันทั้งนั้น ทางเดียวที่จะแก้ปัญหาได้แบบยั่งยืนและแน่นอนคือ แม่ต้องได้งานใหม่ที่เงินเดือน 15000 บาทขึ้นไป หรือไม่ก็ต้องเป็นข้าราชการ หรืองานที่เบิกค่ารักษาให้พ่อแม่ได้เท่านั้น ซึ่งทั้งหมดที่ว่าไป มันเป็นไปไม่ได้ แม่ก็เลยต้องอดทน ต้องเก็บความเจ็บปวดไว้ ต้องดูคุณตาคุณยายดูแล รับส่งลูกเค้างก ๆๆๆ ต่อไป

พอเห็นคุณยายเครียดมาก ๆ คุณตาก็ส่งคุณยายกลับบ้าน ระหว่างที่คุณยายกลับ เค้าก็เป็นเหมือนเดิมคือ มาทำแผลให้คุณตาแบบมาบ้างไม่มาบ้าง แล้วอย่างนี้หมายความว่าอย่างไร พอคนที่คุณใช้ประโยชน์ได้ไม่อยู่ คุณก็ไม่ได้มาใส่ใจอย่างนั้นเหรอ

เมื่อ 2 สัปดาห์ที่แล้วคุณยายก็กลับมาใหม่หลังจากที่สบายใจขึ้น มาถึงวันแรก เค้าโทรมาสั่งทันที ว่าเย็นนี้ให้ทำยำวุ้นเส้นด้วย เดี๋ยวเค้ากับลูกจะมากิน เพราะลูกสาวเค้าน้ำหนักขึ้น วันถัดมาเค้าก็โทรมาถามว่า หุงข้าวไว้หรือยัง เค้ากำลังจะออกจากโรงพยาบาลแล้ว มาถึงจะได้กินได้เลย มันหมายความว่าอะไร คุณยายเป็นคนรับใช้แลกกับที่เค้ามาทำแผลให้คุณตาทุกวันอย่างนั้นเหรอ

เมื่อวันพฤหัสที่แล้ว ลูกเค้ามาอยู่ที่บ้านทั้ง 2 คน เค้าไปทำงาน ลูกสาวเค้านอนกลางวันแล้วฉี่รดที่นอนคุณตา และเปียกไปถึงผ้านวมที่ห่มนอน คุณยายถามเค้าว่าจะเอาผ้านวมไปซักเครื่องที่บ้านเค้า แต่เค้าบอกซักไม่ได้ ให้ซักมือเอง โอเค แม่เข้าใจว่าเครื่องซักผ้าเค้าไม่ใหญ่พอที่จะซักผ้านวม แต่ที่คุณบอกให้ซักมือเองเนี่ย คุณไม่คิดสักนิดเหรอ ว่าเครื่องหยอดเหรียญมีเป็นสิบ ๆ เครื่อง ราคาแค่ 40 บาท ไม่คิดที่จะเอาไปซักให้เลยเหรอ ทั้ง ๆ ที่ลูกคุณนั่นแหละที่ฉี่ใส่ แถมวันนั้นแทนที่เค้ากลับบ้านจะแวะมารับลูก (เค้าต้องผ่านบ้านแม่อยู่แล้ว) เค้าก็ไม่มา แต่กลับไปบ้านเลย ไปกินข้าว อาบน้ำสบายตัวแล้ว ถึงโทรมาสั่งว่าให้ขี่รถไปส่งลูกเค้าด้วย

เรื่องราวพวกนี้แม่อดทนดูมาตลอด ทุก ๆ คนก็บอกให้แม่อดทน อย่าไปพูด อย่าไปว่า เค้าหรือลูกเค้า เดี๋ยวเค้าโกรธ ไม่พอใจขึ้นมาจะไม่ให้เงินค่าฟอกไตคุณตา แม่เจ็บทุกครั้งที่ได้ยินคำพูดนี้

เมื่อวานแม่ก็ทะเลาะกับคุณยาย คุณยายบ่น ด่าแม่อยู่เป็นชั่วโมง ๆ ซึ่งก็คำพูดเดิม ๆ ว่าเหนื่อย ต้องลำบาก ต้องอดทนทำเพื่อคุณตา แล้วมีคำพูดที่คุณยาย พูดออกมา ซึ่งแม่ไม่แน่ใจว่าเป็นคำพูดที่หลุดจากปากเค้าหรือไม่ ถ้าออกจากปากเค้าแม่ก็พร้อมที่จะมีเรื่องทันที กับคำพูดที่ว่า "คุณตาจะอยู่หรือตายก็อยู่ที่เค้าคนเดียว ถ้าเค้าไม่ให้เงินฟอกไตก็ตาย"

แม่โกรธมาก โกรธตัวเองที่ไม่มีปัญญาหาเงินมาต่อชีวิตให้คุณตา โกรธที่เค้าไม่ยอมคิดว่าไอ้เงินจำนวนนั้นน่ะ ถ้าเค้าไม่ให้คุณตาแล้วเอาไปจ้างคนรับใช้ให้มาทำงานงก ๆๆๆ แบบที่คุณตาคุณยายทำให้เค้าน่ะ มันจะได้มั้ย แล้วแม่ก็อยากจะถามเค้านัก ว่าไอ้ที่เค้ามีงานการมั่นคงทำทุกวันนี้ ที่เรียนจบมาได้น่ะ ใครเป็นคนหาเงินส่งเสีย ลำพังคุณพ่อคุณแม่เค้า 2 คนน่ะ จะไหวเหรอ คุณตากับพี่สาวคุณตาทั้งนั้นที่หาบข้าว กรีดยาง ส่งเสียเงินทองให้เรียน

แม่โทรไปคุยกับคุณน้าที่อยู่ต่างจังหวัด แล้วก็ไปคุยกับคุณป้า โดยที่มีลูกสาวเค้าอยู่ด้วย แม่เลยบอกลูกสาวเค้าไปว่าอย่าลืมไปบอกเค้าด้วยนะ ว่าแม่ว่าอะไรไปบ้าง เพราะลูกสาวเค้าน่ะตัวดี โทรไปฟ้องเก่งดีนัก เคยมีที่คุณตากินข้าวอยู่ ยังไม่ได้ไปรับลูกสาวเค้าจากที่เรียนพิเศษไปส่งบ้าน ลูกสาวเค้าก็โทรไปฟ้องเค้าทันทีว่าคุณตายังไม่ยอมไปส่ง เค้าก็โทรมาหาคุณตาว่าทำไมยังไม่ยอมไปส่งลูกสาวเค้า คุณตาต้องทิ้งจานข้าวแล้วขีรถออกไปรับทันที

เมื่อเช้าเค้าเลยมาตะโกนเรียกแม่ให้ลงจากห้องไปคุยกับเค้าให้รู้เรื่อง เค้าบอกว่าเค้ามาล้างแผลทุกวันทำไมไม่พูด แม่ก็ต้องเงียบ เพราะหลาย ๆ คนสั่งแม่ให้เงียบ เพราะไม่อยากให้คุณตาไม่สบายใจแล้วรู้สึกว่าตัวเองเป็นภาระ

เย็นนี้ตกลงกันว่าจะไปเคลียร์กันที่บ้านคุณยายเบอร์ 5 ซึ่งแม่ก็ไม่รู้ว่าผลจะออกมายังไง จะตัดญาติ เค้าจะเลิกให้เงินค่าฟอกไตคุณตาหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด

พูดตามตรงว่าตอนนี้แม่เครียด มึนไปหมด คิดแต่ว่าจะทำยังไงถึงจะมีเงินมาให้คุณตาไปฟอกไต จะได้ไม่ต้องไปพึ่งพาเค้าอีก อยากประกาศขอรับบริจาคแต่ก็ละอายใจ เพราะเราก็ไม่ได้ลำบากขนาดนั้น คนที่ลำบากกว่าเรายังมีอีกเยอะ

เพราะฉะนั้น สิ่งที่แม่จะทำเพื่อคุณตาได้ก็คือ ต้องหางานใหม่ หรือทำงานเพิ่ม ไม่ว่างานอะไรที่ได้เงินก็ต้องทำ จะทำจนไม่มีเวลาพักผ่อนก็ต้องทำแล้ว

แต่แม่ก็เข้าใจสถานการณ์ ไม่มีกิจการไหนอยากจ้างคนเพิ่มในอัตราเงินเดือน 15000 ณ เวลานี้แน่นอน ทางเดียวที่จะได้ก็คือต้องใช้เส้น ซึ่งแม่ก็ไม่มีเส้นมีสายอะไรกับใคร ก็คงได้แต่เปิดเวปส่งใบสมัครมันไปเรื่อย ๆ แล้วก็คิดว่า สักวันมันต้องมีวันของเรา

     Share

<< 8 เดือน + ฮัตป่วยน้องโบที่รัก >>

Posted on Sun 13 Dec 2009 16:09

เอาใจช่วยนะค่ะคุณแก้ว
ขอให้ได้งานไวไวนะ
อุ๊จ้า   
Wed 23 Dec 2009 21:50 [6]

เป็นกำลังใจหั้ยพี่เเก้วค่ะ
พยาบาลอะไรนะไม่มีจรรยาบรรณไม่สมควรที่จะเป็นพยาบาลอาชีพที่มีเกรียติเเบบนี้เลยเสื่อมเสียที่สุด
เป็นน้องนะน้องไม่ทนเเละไม่สนใจคัยทั้งนั้นน้องด่ามันตั้งเเต่ครั้งที่มันพูดว่าพ่อเราจะตายหรือไม่ตายขึ้นอยู่กับมันโหพูดเเบบนี้เเรงเกินไปอ่ะรับไม่ไหว
เเย่สิ้นดีเลยเเบบนี้น่าไปฟ้องผอ.โรงบาลให้เข็ดอ่ะ
เเม่น้องเอมมี่   
Sun 20 Dec 2009 1:04 [5]

พี่แก้ว ขอโทษนะคะ พี่แก้วจบอะไรมาคะ
พี่เบิร์ดอาจพอฝากงานให้ได้คะ

oahaloha   
Mon 14 Dec 2009 21:30 [4]

อ่านแล้ว รู้สึกแย่มากๆๆๆกับผู้หญิงคนนั้น เป็นถึงพยาบาล เป็นคนมีการศึกษา แต่ทำอะไรไม่เห็นใจคนอื่นเลย โดยเฉพาะคนมีพระคุณ

อ่านแล้ว มันเจ็บแทนมากๆคะพี่แก้ว
คิดตามเลยว่า อยากช่วยพี่แก้ว อยากหางานให้
แต่คิดไม่ออกจริงๆ ณ ตอนนี้ ไว้โอ๋จะหาถามคนหลายๆคนให้นะคะ

คนแบบนั้น ทำอะไร เจริญยากคะ

ไม่บ่อยครั้งเลย ที่โอ๋จะรู้สึกอะไรแบบนี้ แต่อ่านวันนี้แล้ว รู้สึกแทนพี่แก้วเลย

โอ๋ไม่ได้อะไรจริงๆนะคะพี่แก้ว แต่เสียดายเรื่องพี่เลี้ยง อย่างตอนที่โอ๋หาอยู่ โอ๋เชื่อว่า พี่แก้วอาจสามารถเป็นพี่เลี้ยงได้เลย เพราะโอ๋ให้เงินเดือน 9000 ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายอะไรเลย อยู่ด้วยกัน กินด้วยกัน ได้เต็มๆ ไม่มีค่ารถ ค่าอะไรทั้งสิ้น
ไม่รู้ว่าพี่แก้วจะรังเกีจไหม ณ ตอนนั้น เพราะโอ๋จำได้ เคยอ่านไดอารี่พี่แก้ว ที่พี่แก้วเคยบ่นเรื่องงาน และเดือนๆต้องจ่ายค่ารถ 3000
แต่โอ๋ก็ไม่กล้าถาม เพราะก็รู้ว่าพี่แก้วต้องเลี้ยงน้องฮัต มีน้องฮัต

ยังไง พี่แก้วสู้ๆนะคะ

จะพยายามช่วย ถ้าทำได้คะ
oahaloha   
Mon 14 Dec 2009 21:17 [3]

สู้ๆนะคะพี่แก้ว ซอเป็นกำลังใจให้
   
Mon 14 Dec 2009 14:05 [2]

ใจเย็นนะค่ะพี่แก้ว
มาเป็นกำลังใจให้อีกคนนะค่ะ
beehoneybee   
Sun 13 Dec 2009 22:32 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

สิ่งสำคัญที่ต้องใส่ใจเมื่อคุณต้องการทำประกัน
ฮัต@พังงา
ฤกษ์ดี เปิดร้านขายของออนไลน์+คลิปฮัตเล่นน้ำมาแล้วค้าบ
ไดอารี่วันนี้ เสี่ยงตาย
ก้าวแรกกับ stock photo
อากาศร้อน ๆ มาเล่นน้ำกับฮัตมั้ยครับ
ศิริราชในวันฝนพรำ
วันนี้เมื่อ 1 ปีที่แล้ว (ฮัต 1 ขวบแล้วค้าบ)
งานหล่อรูป "หมอชีวกโกมารภัจจ์"
หรือจะเครียดจนโรคประสาทมาทักทาย
เปลี่ยนหน่อย
10 เดือนค้าบ สวัสดีไวรัสโรต้า
รถไฟฟ้าไปหาปลาทู
"พ่อของลูก" เปรียบเหมือนอะไรในความคิดของคุณ
เปลี่ยน ๆ
ลูกวัวตัวอ้วน ๆ
ฮัต 9 เดือน + แม่แก้วตัดผมทิ้ง
ประกาศ ๆ โปรดแวะเข้ามาตรวจเช็คว่ามีรายชื่อของท่านหรือไม่
น้องโบที่รัก
มรสุมใหญ่ในวันที่หมดความอดทน
8 เดือน + ฮัตป่วย
7 เดือนแล้วค้าบ
30 แล้ว
โชว์คลิป
เพราะโลกนี้มีดอกไม้
เอารูปที่ไปสัมมนามาอวดจ้า
แม่หนีฮัตไปเที่ยว
6 เดือนแล้วค้าบ
รักษาแผลเบาหวานด้วยยา IMMUNOKINE ที่ศูนย์การแพทย์สมเด็จพระเทพฯ
รถหัดเดินค้าบ
1 ปีกับการเขียนไดอารี่ออนไลน์
โชว์รูป
งานเข้าค่ะ
ชีวิตต้องก้าวต่อไป
ต้องการงานใหม่แบบด่วนที่สุด
5 เดือนแล้วค้าบ
ฮัตกลับมาแย้ว
ประกาศ หยุดอัพไดชั่วคราว
ผ่านพ้นไปจนได้